خروش و جوشش این شعر آه عباس است

خروش و جوشش این شعر آه عباس است
صدای جوش و خروش سپاه عباس است
دلیل تابش " خورشید " را بپرس از من
دلیل روشنی اش روی " ماه " عباس است
حریم و خیمه ی ارباب، عصر عاشورا
به زیر سیطره و در پناه عباس است
چه عاشقانه به دور حسین می گردد
حسین فاطمه شاید اله عباس است
عجیب قصه ی تلخی است ماجرای عطش
همیشه آب، خجل از نگاه عباس است
نه تیر و نیزه و شمشیر و اسب و خود و زره
که ذکر " فاطمه جانم " سلاح عباس است