نیایش

نیایش

خدایا، ای آینه‌دار هستی، مرا یاری کن تا خود را چنان که هستم ببینم. آیینه‌ای به من بنما که چهره حقیقی خویش را در آن بازشناسم. خدایا، معرفت نفس را روزی‌ام کن که هر که خود را شناخت، تو را شناخت.

پروردگارا، تیرگی‌های وجودم را به من بنمایان، بی‌آنکه از دیدنشان بگریزم. دستم را بگیر و بر زخم‌های پنهانم بگذار، تا درمانشان را از تو بخواهم.

خدایا، من همانم که می‌دانی، همان که بارها لغزیده و باز برخاسته، همان که پیمان بسته و شکسته، همان که خواسته و نتوانسته. تو می‌دانی که در اندیشه و گفتار، در کردار و رفتار، در نگاه و نوشتار، در آنچه به دست آورده‌ام و آنچه از دست داده‌ام، هزاران خطا مرا احاطه کرده است.

اما می‌دانم که رحمتت از خطایم گسترده‌تر است. مرا چنان ساز که پیش از آنکه به حسابم برسی، خود به محاسبه خویش برسم. پیش از آنکه ترازوی عدالتت برپا شود، من در ترازوی وجدان خود، سنگینی گناهانم را احساس کنم.

خدایا، توفیقم ده تا هر حقی که بر گردنم نهاده شده، ادا کنم. راه جبران خطاهایم را به من بیاموز. از مال، از کتاب، از آنچه گفته‌ام و نوشته‌ام، از هر رفتاری که از من سر زده، آنچه را که ناخالصی داشته، به خالصی بدل کن.

ای آگاه از ناشناخته‌های فردای من، فردا را به من بنما، بی‌آنکه ترسم فزون شود. مرا چنان زییدن آموز که در برابرت شرمنده نایستم.

#بنیاد_جهانی_سبک_زندگی_سالم
#بنیاد_ملی_سبک_زندگی_سالم
#پروفسور_علی_کرمی