🔰وفاق برای صاحبان قدرت، بلاتکلیفی برای مردم! || پزشکیان و قالیباف؛ از بن‌بست «نه جنگ، نه صلح» تا تقابل با منتقدان
✍ اختصاصی "۹ دی" || نه چشم‌انداز روشنی از صلح، نه راهبردی اقناع‌کننده برای عبور از تنش، نه گشایش اقتصادی متناسب با وعده‌ها و نه تحمل کافی برای منتقدان؛ پس حاصل این همه شعار وفاق چیست؟
◼️دولت پزشکیان با وعده بهبود شرایط آمد، اما مردم همچنان با نااطمینانی اقتصادی، آینده مبهم و چشم‌اندازی نامشخص در سیاست خارجی مواجه‌اند. کشور در وضعیت فرساینده «نه جنگ، نه صلح» گرفتار است؛ وضعیتی که هزینه‌های تنش را تحمیل می‌کند، بی‌آنکه افق روشنی از خروج از آن پیش روی جامعه قرار دهد.
◽️سیاست خارجی با مذاکره بی‌پایان سنجیده نمی‌شود؛ معیار، نتیجه‌ای است که برای منافع ملی به دست می‌آید. دولت باید روشن کند راهبردش چیست و تا چه زمانی قرار است مردم هزینه این بلاتکلیفی را بپردازند.
◼️وفاق قرار بود اختلافات را به فرصتی برای حل مشکلات تبدیل کند؛ اما اگر حاصل آن تداوم مشکلات، فرسایش امید اجتماعی و کم‌رنگی نظارت و مطالبه‌گری باشد، چه تفاوتی با یک توافق سیاسی برای حفظ آرامش در مناسبات قدرت دارد؟
◽️پزشکیان نمی‌تواند از مردم انتظار صبر داشته باشد، اما درباره نتایج عملکرد دولت پاسخ روشنی ارائه نکند. وفاق زمانی معنا دارد که در زندگی مردم اثر بگذارد، نه اینکه به سپری برای توجیه ناکامی‌ها تبدیل شود.
◼️وفاقی که در بالا آرامش می‌سازد، اما در پایین ناامیدی انباشته می‌کند، پیش از هر چیز باید درباره کارنامه خود پاسخگو باشد.
◽️از سوی دیگر، قالیباف به‌عنوان رئیس مجلس، باید توضیح دهد که مجلس تا چه اندازه از اختیارات نظارتی خود برای مطالبه پاسخ از دولت و پیگیری مشکلات مردم استفاده کرده است.
◼️اگر تعامل دولت و مجلس به نظارت مؤثرتر و اصلاح سیاست‌های ناکارآمد منجر نشود، این پرسش جدی باقی می‌ماند که مردم چه منفعتی از این همگرایی سیاسی برده‌اند. مجلس نباید به حاشیه امن دولت تبدیل شود. وظیفه آن نظارت است، نه کم‌رنگ‌کردن مطالبه‌گری به نام وفاق.
◽️اما پرسش درباره قالیباف به عملکرد نظارتی او محدود نمی‌شود؛ نحوه مواجهه او با منتقدان نیز بخشی از آزمون ادعای وفاق است.
◼️پرونده حمید رسایی، نماینده مجلس، این پرسش را جدی‌تر کرده است. بر این اساس رسایی محکوم به اجرای حکم ۱۰ ماه حبس در پرونده مرتبط با شکایت قالیباف درباره مطالب منتشره در هفته‌نامه «۹ دی» همزمان با نمایندگی مجلس شده است.
◽️اینجا مسئله صرفاً اختلاف میان دو چهره سیاسی نیست؛ مسئله، نسبت میان قدرت و تحمل نقد است. چگونه می‌توان از وفاق و وحدت سخن گفت، اما اختلاف با یک منتقد سیاسی را به تقابل قضایی کشاند؟
◼️هیچکس، از جمله رسایی، فراتر از قانون نیست؛ اما افکار عمومی حق دارد درباره مبنای پرونده، تناسب برخورد و مرز میان پیگیری قانونی و استفاده از ظرفیت قضایی در منازعات سیاسی پرسش کند. پاسخ به این پرسش‌ها باید شفاف باشد، نه مبتنی بر برچسب‌زنی به منتقدان.
◽️قالیباف باید پاسخ دهد که شکایت او از رسایی، با ادعای تحمل اختلاف و وفاق سیاسی چگونه قابل جمع است. پزشکیان نیز باید روشن کند که وفاق دولتش در عمل چه تضمینی برای حفظ حق نقد و جلوگیری از برخوردهای سلیقه‌ای فراهم می‌کند.
◼️نیروهای انقلابی حق دارند عملکرد مسئولان را نقد کنند؛ نمی‌توان از یک سو از انقلابیگری سخن گفت و از سوی دیگر، منتقدان را به دلیل زیر سؤال بردن عملکرد صاحبان قدرت، از میدان مطالبه‌گری عقب راند.
◽️وفاق نه با خاموشی منتقدان بلکه با پاسخ دادن به آنها محقق می‌شود. قانون باید معیار مشترک همه باشد، نه ابزاری برای آنکه صاحبان قدرت از نقد رهایی یابند.
◼️سخن پایانی اینکه، امروز مردم با مجموعه‌ای از پرسش‌های بی‌پاسخ مواجه‌اند: راه خروج از بن‌بست سیاست خارجی چیست؟ برنامه دولت برای مهار نااطمینانی اقتصادی کدام است؟ مجلس چه نظارتی بر عملکرد دولت دارد؟ و چرا در کنار این همه تأکید بر وفاق، نحوه مواجهه با منتقدان به موضوعی جدی در منازعات سیاسی تبدیل شده است؟
◽️پزشکیان باید درباره کارنامه دولتش پاسخ دهد؛ قالیباف درباره عملکرد نظارتی مجلس و نحوه مواجهه‌اش با منتقدان؛ و همه مدعیان وفاق درباره فاصله میان شعارهایشان و واقعیت موجود.
◼️اگر وفاق به حل مشکلات مردم منجر نشود، عنوانی سیاسی و بی‌نتیجه است؛ و اگر به بهای محدود شدن میدان نقد تمام شود، با پرسشی جدی درباره ماهیت و کارکرد خود مواجه خواهد شد.
🇮🇷 هفته‌نامه «۹دی
الله اکبر 🚀🚀🚀
برای پیروزی رزمندگان اسلام سوره فتح دعای توسل دعای ۱۴و۷ صحیفه سجادیه را قرائت کنید ...
اخبار را از کانال خط شکن در ایتا دنبال کنین
👇
https://eitaa.com/xcbnbbh
🔰وفاق برای صاحبان قدرت، بلاتکلیفی برای مردم! || پزشکیان و قالیباف؛ از بن‌بست «نه جنگ، نه صلح» تا تقابل با منتقدان
✍ اختصاصی "۹ دی" || نه چشم‌انداز روشنی از صلح، نه راهبردی اقناع‌کننده برای عبور از تنش، نه گشایش اقتصادی متناسب با وعده‌ها و نه تحمل کافی برای منتقدان؛ پس حاصل این همه شعار وفاق چیست؟
◼️دولت پزشکیان با وعده بهبود شرایط آمد، اما مردم همچنان با نااطمینانی اقتصادی، آینده مبهم و چشم‌اندازی نامشخص در سیاست خارجی مواجه‌اند. کشور در وضعیت فرساینده «نه جنگ، نه صلح» گرفتار است؛ وضعیتی که هزینه‌های تنش را تحمیل می‌کند، بی‌آنکه افق روشنی از خروج از آن پیش روی جامعه قرار دهد.
◽️سیاست خارجی با مذاکره بی‌پایان سنجیده نمی‌شود؛ معیار، نتیجه‌ای است که برای منافع ملی به دست می‌آید. دولت باید روشن کند راهبردش چیست و تا چه زمانی قرار است مردم هزینه این بلاتکلیفی را بپردازند.
◼️وفاق قرار بود اختلافات را به فرصتی برای حل مشکلات تبدیل کند؛ اما اگر حاصل آن تداوم مشکلات، فرسایش امید اجتماعی و کم‌رنگی نظارت و مطالبه‌گری باشد، چه تفاوتی با یک توافق سیاسی برای حفظ آرامش در مناسبات قدرت دارد؟
◽️پزشکیان نمی‌تواند از مردم انتظار صبر داشته باشد، اما درباره نتایج عملکرد دولت پاسخ روشنی ارائه نکند. وفاق زمانی معنا دارد که در زندگی مردم اثر بگذارد، نه اینکه به سپری برای توجیه ناکامی‌ها تبدیل شود.
◼️وفاقی که در بالا آرامش می‌سازد، اما در پایین ناامیدی انباشته می‌کند، پیش از هر چیز باید درباره کارنامه خود پاسخگو باشد.
◽️از سوی دیگر، قالیباف به‌عنوان رئیس مجلس، باید توضیح دهد که مجلس تا چه اندازه از اختیارات نظارتی خود برای مطالبه پاسخ از دولت و پیگیری مشکلات مردم استفاده کرده است.
◼️اگر تعامل دولت و مجلس به نظارت مؤثرتر و اصلاح سیاست‌های ناکارآمد منجر نشود، این پرسش جدی باقی می‌ماند که مردم چه منفعتی از این همگرایی سیاسی برده‌اند. مجلس نباید به حاشیه امن دولت تبدیل شود. وظیفه آن نظارت است، نه کم‌رنگ‌کردن مطالبه‌گری به نام وفاق.
◽️اما پرسش درباره قالیباف به عملکرد نظارتی او محدود نمی‌شود؛ نحوه مواجهه او با منتقدان نیز بخشی از آزمون ادعای وفاق است.
◼️پرونده حمید رسایی، نماینده مجلس، این پرسش را جدی‌تر کرده است. بر این اساس رسایی محکوم به اجرای حکم ۱۰ ماه حبس در پرونده مرتبط با شکایت قالیباف درباره مطالب منتشره در هفته‌نامه «۹ دی» همزمان با نمایندگی مجلس شده است.
◽️اینجا مسئله صرفاً اختلاف میان دو چهره سیاسی نیست؛ مسئله، نسبت میان قدرت و تحمل نقد است. چگونه می‌توان از وفاق و وحدت سخن گفت، اما اختلاف با یک منتقد سیاسی را به تقابل قضایی کشاند؟
◼️هیچکس، از جمله رسایی، فراتر از قانون نیست؛ اما افکار عمومی حق دارد درباره مبنای پرونده، تناسب برخورد و مرز میان پیگیری قانونی و استفاده از ظرفیت قضایی در منازعات سیاسی پرسش کند. پاسخ به این پرسش‌ها باید شفاف باشد، نه مبتنی بر برچسب‌زنی به منتقدان.
◽️قالیباف باید پاسخ دهد که شکایت او از رسایی، با ادعای تحمل اختلاف و وفاق سیاسی چگونه قابل جمع است. پزشکیان نیز باید روشن کند که وفاق دولتش در عمل چه تضمینی برای حفظ حق نقد و جلوگیری از برخوردهای سلیقه‌ای فراهم می‌کند.
◼️نیروهای انقلابی حق دارند عملکرد مسئولان را نقد کنند؛ نمی‌توان از یک سو از انقلابیگری سخن گفت و از سوی دیگر، منتقدان را به دلیل زیر سؤال بردن عملکرد صاحبان قدرت، از میدان مطالبه‌گری عقب راند.
◽️وفاق نه با خاموشی منتقدان بلکه با پاسخ دادن به آنها محقق می‌شود. قانون باید معیار مشترک همه باشد، نه ابزاری برای آنکه صاحبان قدرت از نقد رهایی یابند.
◼️سخن پایانی اینکه، امروز مردم با مجموعه‌ای از پرسش‌های بی‌پاسخ مواجه‌اند: راه خروج از بن‌بست سیاست خارجی چیست؟ برنامه دولت برای مهار نااطمینانی اقتصادی کدام است؟ مجلس چه نظارتی بر عملکرد دولت دارد؟ و چرا در کنار این همه تأکید بر وفاق، نحوه مواجهه با منتقدان به موضوعی جدی در منازعات سیاسی تبدیل شده است؟
◽️پزشکیان باید درباره کارنامه دولتش پاسخ دهد؛ قالیباف درباره عملکرد نظارتی مجلس و نحوه مواجهه‌اش با منتقدان؛ و همه مدعیان وفاق درباره فاصله میان شعارهایشان و واقعیت موجود.
◼️اگر وفاق به حل مشکلات مردم منجر نشود، عنوانی سیاسی و بی‌نتیجه است؛ و اگر به بهای محدود شدن میدان نقد تمام شود، با پرسشی جدی درباره ماهیت و کارکرد خود مواجه خواهد شد.
🇮🇷 هفته‌نامه «۹دی
الله اکبر 🚀🚀🚀
برای پیروزی رزمندگان اسلام سوره فتح دعای توسل دعای ۱۴و۷ صحیفه سجادیه را قرائت کنید ...
اخبار را از کانال خط شکن در ایتا دنبال کنین
👇
https://eitaa.com/xcbnbbh
- ۳۳۴
- ۲۹ مهر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
