کاش چون پائيزبودم ...کاش چون پائيز بودم. کاش چو
کاش چون پائيزبودم ...کاش چون پائيز بودم. کاش چون پائيز خاموش وملال انگيز بودم. برگهای آرزوهايم يکايک زردميشد. آفتاب ديدگانم سردميشد. آسمان سينه ام پردردميشد. ناگهان طوفان اندوهی بجانم چنگ ميزد. اشکهايم همچون باران دامنم رارنگ ميزد. وه ....چه زيبا بود اگر پائيز بود. وحشی وپرشور ورنگ آميز بودم
- ۳۵۹
- ۰۳ دی ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط