دلم گرفته . .مثل هوای ابری شهری خاموش

دلم گرفته . .مثل هوای ابری شهری خاموش
دلم تنگ است . . .مثل آسمان بی ستاره شبی زمستانی
حال دلم خوب نیست . . .ای آرام جان لحظه لحظه های تنهایی
بیا تا کمی با تو صحبت کنم
این روزها . . .
خسته و بی حوصه ام
دستم دل به دل نوشتن نمی دهد
در گیرم . . .
با خودم، با دنیا، با سرنوشت، با قسمت
با آدم هایی که خود را انسان می خوانند
اما بویی از انسانیت نبرده اند . . .
با دوستی هایی که رنگ باخته اند
با مهربانی هایی که پر پر شده اند
با عشق هایی که در این زمانه ی بی رحم
احساست را نادیده انگاشته اند
قلبت را شکسته اند
صداقت ها و وفاداری هایت را به هیچ گرفته اند
و اعتماد را زیر سوال برده اند
این روزها . . .
نه حوصله ی دوست داشتن دارم
نه می خواهم کسی دوستم داشته باشد
این روزها سردم . . .
مثل دی، مثل بهمن، مثل اسفند
مثل این زمستان
احساسم یخ زده

آرزوهایم قندیل بسته

امیدم زیر بهمن سرد احساساتم دفن شده
نه به آمدنی دل خوشم
و نه از رفتنی غمگین

این روزها پر از سکوتم
سکوتی پر از فریاد
امروز این سکوت پر فریاد را

این آه ها را

این درد و دل ها را

آورده ام پیش تو

تویی که در کتاب آسمانی ات

نوشته ای

"قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ"

بگو اوست خدای یگانه . . .

پس می گویم به تو

ای خدایی که همچون منی

تنهایی هایت را فریاد می کشی

می خوانمت به نام

پس بشنو آه های این دل شکسته و خسته را

و اجابت کن "اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ" را

هدایت کن مرا

به همان راهی که برایم بهترین است

راهی که برسد به آغوش تو

خسته ام ... خسته . . .

به من جایی بده آنجا

حوالی ابرها

دیوار به دیوار کلبه ی ستاره ها

آنجا که همه جا نور است و نگار

می خواهم بخوابم

می خواهم در آغوش گرمت آرام گیرم

می خواهم با تو عشق بازی کنم

عشق بازی از جنس راز و نیاز

ای آرام دل، به من جایی بده

یک دنیای خالی

یک قلب خالی

یک قبر خالی

دلم گرفته . . .

دلم تنگ است

دلم پرواز می خواهد

از زمین و آدم هایش دلگیرم

می دانی؟!

آن روز دروغ گفته بودم

یعنی گفته بودم حال من خوب است

اما تو باور نکن