بسم الله الرحمن الرحيم:معارج ١٥

بسم الله الرحمن الرحيم:معارج ١٥
كَلَّا إِنَّهَا لَظَىٰ
ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺁﺗﺶ ﺯﺑﺎﻧﻪ ﻣﻰ ﻛﺸﺪ ،(١٥)
کمتر از نه ذرّه ای پَست مشو...مِهر بِورز... تا به خلوتگَه خورشید رسی چرخ زنان 🌀 ❄ 🔆 ❇️

حاش لله که بندگان خدای
این چنین بند بر نهند به پای

از پی دوزخ آتش انگیزند

نفط جویند و طلق را ریزند

خیز تا فتنه زیر پای آریم

شرط فرمانبر‌ی به جای آریم

به جوی زر، نیازمند‌ی چند‌؟

هفت قفلی و چاربند‌ی چند‌؟

لاله را بین که باد رخت ربود

از پی یک دو قلبِ خون‌آلود

چو درمنه درم ندارد هیچ

باد در پیکر‌ش نیارد هیچ

گنج بر سر مشو چو ابر سفید

پای بر گنج باش چون خورشید

تا زمینی کز ابر تر گردد

از زمین‌بوسِ تو به زر گردد

کیسه زر بر آفتاب فشان

سنگ در لعل آفتاب نشان

تو به زر چشم روشنی و به‌دست

چشم روشن‌کنِ جهان خرد است

زر دو حرف است هردو بی‌پیوند

زین پراکنده چند لافی چند؟

دل مکن چون زمین زر آگنده

تا نگردی چو زر پراگنده

هر نگاری که زر بوَد بدنش

لاجوردی رَزَند پیرهنش