یکی از اشتباهات راهبردی ما در فضای تبلیغی دینی این است که

یکی از اشتباهات راهبردی ما در فضای تبلیغی دینی این است که فعالیتهای مدنی و امور خیریه و بشردوستانه و امور اجتماعی مانند گروههای حفظ محیط زیست یا حفاظت از حقوق حیوانات و ... را در متن دین تعریف نمی کنیم و در نتیجه تا این جور بحث ها پیش می آید تصور می شود کار عده ای سوسول بی درد و قرتی و فرنگی مآب است و مثلا فقط بسیج و کارهای هیأت و مسجد مال بچه مسلمان ها و مذهبی هاست. یک جور تقسیم کار ناخواسته و غیرعمد که گروه کوهنوردی دانشگاه مال آنها و جلسه دعای توسل مال ما و... در حالی که اتفاقا فعالیتهای متنوع اجتماعی نه تنها بهترین فرصت برای تحقق اهداف تربیتی دینی بلکه متن رسالت دینی و رفتار مذهبی است .
امام موسی صدر به خبرنگاری که در باره شیوه دعوت بانوان به حجاب از ایشان پرسیده بود گفتند : ما مستقیما و اول کار آنها را به حجاب داشتن وادار نمی کنیم بلکه آنان را به فعالیتهای اجتماعی و خدمت به محرومین دعوت می کنیم و به مرور وقتی در فرایند خدمت رسانی با معنویت و فضای روحانی امداد به مستمندان انس گرفتند به تدریج خودشان از تعلقات دنیایی دور تر می شوند و آرام آرام حجاب شان درست می شود ! (نقل به مضمون)