تن بهشتی ات

تن ِ بهشتی ات
بوی خاک باران خورده می دهد
باران ویرانم می کند
وقتی عطر ِ تنت را
به رُخم تیغ می کشد...
شُر شُر ِ باران ، نجوای
عاشقانه چشمان توست...
قطره قطره اش
نقره داغ میکند خاطرم را...
نبار باران نبار !!!
تو آب بر آتشم نیستی
تو هیزمی بر آتش
نبار باران نبار !!!
من خود بارانی ام از درد نبودنش...
.
آخر او از دیار باران است...
نبار باران نبار!!!
.