هميشه مي گوييم بخند ما.....

هميشه مي گوييم بخند ما.....
...به دستان پدرت،
به جاروکردن مادرت،
به راننده ي چاق اتوبوس ،
به رفتگري که درگرماي تيرماه کلاه پشمي به سردارد،
به پليسي که سرچهارراه باکلاه صورتش رابادمي زند،
به مردي که روي چهارپايه مي رود تا شماره ي کنتور برقتان را بنويسد،
به جواني که قالي پنج متري روي کولش انداخته ودرکوچه ها جارمي زند،
به بازاريابي که نمونه اجناسش را روي ميزت مي ريزد،
به پارگي ريزجوراب کسي در مجلسي،
به پشت و رو بودن چادر پيرزني درخيابان،
به مردي که درخياباني شلوغ ماشينش پنچرشده،
به مسافري که سوارتاکسي مي شود و بلند سلام مي گويد،
به مردي که دربانک ازتو مي خواهد برايش برگه اي پرکني،
به اشتباه لفظي بازيگر نمايشي،..........
....نخند،نخند که دنيا ارزشش را ندارد که تو به خردترين رفتارهاي نابجاي آدمها بخندي!!
که هرگز نميداني چه دنياي بزرگ و پردردسري دارند!!!
آدمهايي که هرکدام براي خود وخانواده اي همه چيز و همه کسند!
آدمهايي که به خاطر روزيشان تقلا مي کنند،
بارمي برند، بي خوابي مي کشند، کهنه مي پوشند، جار مي زنند سرما و گرما مي کشند،
و گاهي خجالت هم مي کشند،...