خدایا...

خدایا...
یاری ام ده ،هر گاه اسیر
چنگال دلهره و تنش شدم
به یاد بیاورم که تو جهان
را پیش از آن که من در آن
زاده شوم میگرداندی و
پس از اینکه آن را ترک
کنم نیز خواهی گرداند.
و من کارهای جهان را
زمانی که در آن به سر
میبرم به خودت واگذار
میکنم که تو بهترین گردانندگانی.
خدایا به سوی تو می آیم!
همان گونه که هستم ،مرا
بپذیر و آن گونه که می خواهی بساز.
مرا بساز ،شکل بده و بتراش،
چنان که موجب شرمساری تو نباشم.
باشد که همواره خواست تو را پذیرا باشم.