ﻣﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻡ !

ﻣﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻡ !
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻡ ... ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﯼ
ﺑﺎﺭ
ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﺩﻭﻡ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﭘﺪﺭﯼ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﯾﺪﻥ
ﭼﺮﻭﮎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺸﺎﻥ 22 ﺳﺎﻝ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻂ
ﺭﻭﯼ ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺸﺎﻥ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯿﮑﺸﻢ ...
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻡ ... ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﯼ
ﺑﺎﺭ
ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﺩﻭﻣـ ﺧﻮﺍﻫﺮ ِ ﺑﺮﺍﺩﺭﯼ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎﯼ
ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻫﯽ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺻﺪﻑ ﻣﺤﺒﺖ ﭼﯿﺪ ﻭ ﻫﯽ ﻣﯽ
ﺷﻮﺩ ﺷﻨﺎ ﮐﺮﺩ ﺗﻮﯼ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﯼ ﺳﺨﺎﻭﺗﺶ
ﻭ ﻫﯽ ﺳﯿﺮﺍﺑﺶ ﺷﺪ ...
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻡ ... ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﻧﻪ
ﺑﺎﺭ ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﺩﻭﻡ ﺍﺯ ﭘﻠﮑﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺘﻢ ...
ﺣﺎﻻ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﺑﺮﺳﺪ ﺍﻣﺎ ﺷﺒﻬﺎ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺍﺯ
ﭼﺸﻤﮑﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﺭﺳﻢ ﺑﻪ ﻣﺎﻩ ! ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ
ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ ﭘﺮ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺁﻓﺮﯾﻦ ﻫﺎﯾﯽ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ! ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺎﻋﺮ ﺩﯾﺮﻭﺯﯼ ﺷﻮﻡ ﮐﻪ ﮐﺎﺵ ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺍﺗﻔﺎﻕ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﯿﻔﺘﺪ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻧﻄﻔﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻌﺮﻡ
ﺑﻤﯿﺮﻧﺪ ... ﮐﺎﺵ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺘﻮﺍﻧﻢ ﺑﺮﻗﺼﻢ
ﺭﻭﯼ ﺳﻄﻮﺭ ﺳﻔﯿﺪ ﻭ ﺳﯿﺎﻩ ﮐﻨﻤﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﺳﭙﯿﺪﻫﺎﯾﻢ ...
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻡ ... ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﯼ
ﺑﺎﺭ .ِ .. ﺧﻂ ﺑﺰﻥ ﻧﮕﺎﺭﻧﺪﻩ ... ﺧﻂ ﺑﺰﻧﻢ ﺧﻮﺩﻡ ! ﻣﺘﻮﻟﺪﻡ
ﮐﺮﺩ
ﺍﻭﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺍﻭ
ﻧﺸﺪﻡ ... ﻫﻨﻮﺯ ... ﮐﺎﺵ ﺑﺘﻮﺍﻧﻢ ﺧﺮﺩ ﺷﻮﻡ ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻭ
ﻗﺎﻣﺘﻢ
ﺭﺍ ﺑﺸﮑﺎﻧﻢ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ... ﮐﺎﺵ ﺑﺘﻮﺍﻧﻢ ﺁﻧﯽ ﺑﺎﺷﻢ
ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﺍﺵ ﻧﺸﻮﻡ ! ﺧﺪﺍﯼ ِ ﻣﻦ ...
ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻦ ... ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺳﺨﺎﻭﺕ
ﺑﯽ ﻣﻨﺘﻬﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ
ﻋﺰﯾﺰﺗﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮ ... ﻣﺮﺍ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮐﻦ
ﻭ ﺭﺍﻫﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺑﺎﺯ ﮐﻦ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻣﯽ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ...
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻓﺮﺩﺍﻫﺎﯾﻢ ﻗﺸﻨﮓ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﯾﺮﻭﺯﻫﺎﯾﻢ
ﺑﺎﺷﺪ ...ﮐﻤﮑﻢ ﮐﻦ ...