آنـگاه که غـرور کسـی را له مـی کنـی ، آن گاه که کاخ آرزوه

آنـگاه که غـرور کسـی را له مـی کنـی ، آن گاه که کاخ آرزوهـای کسـی را ویـران مـی کنـی ، آن گاه که شمـع اُمیـد کسـی را خامـوش مـی کنـی ، آن گاه که بنـده ای را نـادیـده مـی انـگاری ، آن گاه که حتـیٰ گوشَت را مـی بنـدی تا صـدای خُـرد شـدن غـرورش را نشنـوی ، آن گاه که خــدا را مـی بیـنـی و بنـده خـدا را نادیـده مـی گیـری . . . مـی خـواهـم بـدانـم . . .
دستـانـت را به سـوی کـدام آسـمان دراز مـی کنـی تا بـرای
خـوشبـختـی خــودت دعـا کنـی ؟!!!