نمی دانم از کجا باید شروع کنم!به من می گویند بنویس ,اما چ

نمی دانم از کجا باید شروع کنم!به من می گویند بنویس ,اما چرا بنویسم انقلابی را که ندیده ام!جنگی را که فقط شنیده ام!!!آری من یک نسل سومی هستم؛نسلی که به او خوراندند که باید پیشرفت کنی وتنها راه پیشرفت تو الگو گرفتن از غرب است,نسلی که خیلی زود انقلاب وارزش هایش را به فراموشی سپرد وسرگرم دنیای پوچ وآمالی خود شد,نسلی که حتی در کتاب های درسی هم درباره انقلاب واعتقاد وفرهنگش چیزی پیدا نکرد.نمی خواستم این گونه شروع کنم اما نتوانستم,نتوانستم بنویسم که ما چقدر شهید دادیم تا درخت انقلاب پا بگیرد,نتوانستم بنویسم که چه شکنجه هایی کشیدند پدرانمان تا ما به این جا برسیم!!!دلیلش را هم خوب می دانم !چون دیگر آرمان هایمان آرمان انقلابی وجهادی نیست ,دیگر برایمان مهم نیست که چه کودکانی بدون سایه پدر بزرگ شده اندتا من وتو امروز راحت زندگی کنیم,دیگر برایمان مهم نیست که ادامه دهنده راه پدران انقلابیمان باشیم وذره ای از انقلاب وارزش هایش بدانیم ,دیگر برایمان مهم نیست...

اما اگر من نبودم زمان انقلاب وجنگ ناراحت نیستم,شاید بگویید چرا؟چون آن زمان امام تنها نبود؛بهشتی داشت,رجایی داشت,عماری چون سید علی خامنه ای داشت .اگر22 بهمن نبودم تا اشک شوق مردم را ببینم حال هستم تا بار دیگر اشک ها را ببینم اما نه اشک شوق بلکه اشک شکست در برابر ملتی آزاده,اگر روزی گفتند لبیک یا خمینی حال من بگویم لبیک یا خامنه ای ...

با این حال من هم دلتنگم,دل تنگ روزهایی که قدم های سبز آن مردان بی ادعا آن را گلباران می کرد کاش من هم همراهشان بودم ؛دوش به دوش حماسه هاشان ,در کوچه های تاریک بانگ<الله اکبر> سرمی دادم ومثل آن ها زیبا می شدم.چقدر زیباست وقتی رازهایشان رادر صفحات تاریخ می خوانم که چنین مردهایی را چه روزگاری می تواند آبستن شود ودگر بار به جامعه دهد؟

خسته ام ونالان که نکند نتوانم راه سبزشان را درپیش گیرم وبه دام روزگار بی مروت,به بی راهه روم!

روزی روزگارمان سبز بود وزیبا که دست نامردی نامردان زمان درختان همیشه سبزرا ازریشه کند وبه جایش بوته های خار را جایگزین کرد وتا برگریزان درختانمان,نه!خشکیده شدنشان دست بردار نبود تا وحی امید ورهایی از سوی نیستان,شهر پیمبر خمین به گوش رسیدو دوباره نهال های سبز از نو کاشته شد ودرختان پیر دگر بار جوانه های سبز زده دست به دست هم ثمر دادند وایران خشکیده را از نو ساختند.

اما تاریخ دوباره تکرار می شود وما هنوزشاهد دست نامردان زمانه هستیم که می خواهند بار دیگر درختان همیشه سبز را از ریشه بر کنند وما همچنان منتظر هستیم تا وحی امید ورهایی از سوی منجی عالم,امام زمانمان(عج) به گوش رسد ودر زیر سایه ولایتش به پیروزی ابدی برسیم...

امروز مفتخریم که زیر سایه ولایت آن رهبری هستیم که مظلوم ترین رهبر زمانه است وبه یاد تمامی عهدهایی که با انقلاب بستیم در روز #22_بهمن بار دیگر با امام زمان(عج) ونایب برحقش امام خامنه ای بیعت می کنیم وبر تداوم راه شهدا پای می فشاریم.

*خانی گرمسیری دانشجوی دانشگاه یزد