انتظار، یک مسئولیت است نه یک حالت روانی

انتظار، یک مسئولیت است نه یک حالت روانی
انتظار در فرهنگ مهدوی به معنای دست روی دست گذاشتن نیست. اگر ظهور را تحقق حاکمیت عدالت و حق بدانیم، منتظر واقعی باید از همین امروز در جهت همان ارزش‌ها حرکت کند. قرآن می‌فرماید:
«إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ»
«خداوند وضعیت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد، مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند.»
سوره رعد، آیه ۱۱
این آیه مستقیماً درباره امام زمان(عج) نیست، اما یک اصل مهم قرآنی را بیان می‌کند: تحول اجتماعی بدون تحول انسانی معنا ندارد.
در روایتی از امام جواد(ع) درباره حضرت مهدی(عج) آمده است:
«... فَيَكُونُ عَلَيْهِمْ أَنْ يَنْتَظِرُوهُ ...»
و در همان روایت، انتظار فرج به‌عنوان یکی از برترین اعمال شیعیان معرفی شده است.
منبع: شیخ صدوق، کمال‌الدین و تمام‌النعمة، ج۲، ص۳۷۷، ح۱.
Al-Islam.org
نتیجه: انتظار حقیقی یعنی «خودت را برای جهان مطلوب امام آماده کن»، نه اینکه فقط منتظر وقوع یک حادثه تاریخی باشی.