دﻟـــــﻢ ﮔﺮﻓﺘـــــــــــــــﻪ

دﻟـــــﻢ ﮔﺮﻓﺘـــــــــــــــﻪ
ﻣﺜـﻞ ﻫـــوای ِ اﺑــری ِ ﺷﻬــری ﺧﺎﻣـــﻮش
دﻟــــﻢ ﺗﻨـﮓ اﺳـﺖ
ﻣﺜـﻞ آﺳﻤـــــــــــــان ِ ﺑــــــﯽ ﺳﺘــاره ی ِ ﺷـبی زﻣﺴﺘــــــﺎﻧـﯽ ...
ﺣــال ِ دﻟـــــــــــﻢ ﺧـــوب ﻧﯿﺴــﺖ
ای آرام ﺟــان ِ ﻟﺤﻈـﻪ ﻟﺤﻈــﻪ ﻫای ِ ﺗﻨﻬــــﺎﯾﯽ
ﺑﯿـﺎ ﺗﺎ ﮐﻤـﯽ ﺑـﺎ ﺗـــﻮ ﺻﺤﺒـﺖ ﮐﻨـﻢ
اﯾـﻦ روزﻫـــﺎ ...
ﺧﺴﺘـــﻪ و ﺑـﯽ ﺣﻮﺻﻠــــــــﻪ ام
دﺳﺘـــﻢ دل ﺑﻪ دل ِ ﻧﻮﺷﺘـــﻦ ﻧﻤﯽ دﻫـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــﺪ
درﮔﯿـــــــــﺮم ...
ﺑﺎ ﺧــودم , ﺑﺎ دﻧﯿــﺎ , ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷـــﺖ , ﺑﺎ ﻗﺴﻤـــــﺖ
ﺑﺎ آدم ﻫــﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧـود را اﻧﺴـــــــــان ﻣﯽ ﺧواﻧﻨـﺪ
اﻣﺎ ﺑــــــﻮﯾﯽ از اﻧﺴـــﺎﻧﯿﺖ ﻧﺒـــرده اﻧﺪ ...
ﺑﺎ دوﺳﺘـــــــــــــﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ رﻧﮕـــــــ ﺑﺎﺧﺘـــﻪ اﻧـﺪ
ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑـــــــــــــــﺎﻧﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ پَـﺮ پَـﺮ ﺷــــده اﻧـﺪ
ﺑﺎ ﻋﺸــــــﻖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﯾـﻦ زﻣـــﺎﻧﻪ ی ِ ﺑــــــــــﯽ رﺣـﻢ
اﺣﺴـــﺎﺳﺖ را ﻧـــــــــــــــــادیده اﻧﮕـــــﺎﺷﺘﻪ اﻧـﺪ ﻗﻠﺒـــﺖ را ﺷﮑﺴﺘـــــﻪ اﻧـﺪ
ﺻداﻗـــــﺖ ﻫﺎ و وﻓـــــاداری ﻫﺎﯾﺖ را ﺑﻪ ﻫﯿـــﭻ ﮔﺮﻓﺘـــﻪ اﻧـﺪ
و اﻋﺘﻤــــــاد را زﯾـﺮ ﺳــــــوال ﺑــرده اﻧـﺪ
اﯾـﻦ روزﻫــــﺎ ...
ﻧﻪ ﺣﻮﺻﻠـــﻪ ی دوﺳـــﺖ داﺷﺘــﻦ دارم
ﻧﻪ ﻣﯽ ﺧواﻫـــــ