{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ﻣﺎ ﻧﻪ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ، ﻧﻪ ﻏﺮﯾﺐ

ﻣﺎ ﻧﻪ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ، ﻧﻪ ﻏﺮﯾﺐ
ﺍﻧﺒﻮﻫﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻌﺪﺍﺯﻇﻬﺮﻫﺎﯼ ﺟﻤﻌﻪ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﺩ ﺩﺍﺭﻡ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻏﺮﻭﺏ ﺁﻥﻫﺎ
ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮔﺮﯾﺴﺘﯿﻢ،
ﻣﺎ ﻧﻪ ﺁﻭﺍﺭﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ، ﻧﻪ ﻏﺮﯾﺐ
ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﻌﺪﺍﺯﻇﻬﺮﻫﺎﯼ ﺟﻤﻌﻪ
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ
.
ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ
ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﯽﮔﺮﺩﺩ
ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﻢ ﭼﺮﺍ
ﺍﯾﻦ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﺮﻫﺎﯼ ﺟﻤﻌﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﯽﮔﺸﺘﻨﺪ ...

احمد رضا احمدی
دیدگاه ها (۱)

ای که گفتی انتظار ، از مرگ جان فرساتر استکاش جان میدادم اما ...

در جوخه‌های اعدام پس از شنیدن فرمان "آتش!"سربازی زود تر از ه...

بیا وداع کنیم ...اگر بنا باشد کسی از ما بماند ،همان بِه که ت...

"نادیا انجمن" ، شاعر افغان ، که در 25 سالگی ، توسط همسرش کشت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط