آمدی گریه کنی شعر بخوانی بروی!

آمدی گریه کنی شعر بخوانی بروی!
نامه ای خیس به دستم برسانی بروی! .در-سلام-تو-خداحافظی-ات-پیدا-بود..
قصدت این بود از اول که نمانی بروی.
خواستی جاذبه ات را به رخ من بکشی
شاخه ی سیب دلم را بتکانی بروی
جای این قهوه ی فنجان که به آن لب نزدی
تلخ بود این که به جان ، لب برسانی بروی!
بس نبود اینهمه دیوانه ی ماهت بودم!؟
.دلت-آمد-که-مرا-سر-بدوانی-بروی؟
جرم من هیچ ندانستن از عشق تو بود
خواستی عین قضات همه دانی بروی..
...چشم-آتش!
...مژه-رگبار!
...دو-ابرو-ماشه!
باید این گونه نگاهی بچکانی بروی
باشد این جان من این تو، بکشم راحت باش
ولی ای کاش که این شعر بخوانی بروی...