ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺩﺭﺩﺳﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴتیم

ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺩﺭﺩﺳﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴتیم
ﺣﺎﺻﻠﺶ ﺧﻮﻥ ﺟﮕﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢ

ﭘﺮﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﺍﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩﯾﻢ
ﺷﺮﻁ ، ﺑﯽ ﺑﺎﻝ ﻭ ﭘﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢ

ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺳﻬﻤﻤﺎﻥ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢ

ﺁﺏ ﻭ ﺟﺎﺭﻭﯼ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻣﺎ ﮔﺬﺭﯼ ﺑﻮﺩ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢ

ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﮕﺮﺍﻧﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺩﺭﺩﺳﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺘﯿﻢ

ﺗﺎ ﻇﻬﻮﺭﺕ ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺁﻗﺎ؟
ﺁﻩ ﺍﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﯼ ﺑﯽ ﺗﻮ ﮔﻠﻪ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺁﻗﺎ

ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﭼﻘﺪﺭ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﯿﺪ؟
ﻋﺮﺽ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﻧﺒﻮﺩﯼ ﻭ ﺳﺤﺮ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﯿﺪ

ﻣﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﺑﯿﺎ؟
ﻧﺬﺭ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﺑﯿﻔﺘﯿﻢ ﺑﯿﺎ

ﺗﻮ ﻃﺒﯿﺐ ﺩﻝ ﻏﻤﺪﯾﺪﻩ ﯼ ﻣﺎﯾﯽ ﺁﻗﺎ
ﻣﺎ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﯾﻢ ﺑﯿﺎ ﭘﺲ ﺗﻮ ﮐﺠﺎﯾﯽ ﺁﻗﺎ

ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﻭ ﺣﯿﺎﺗﻢ ﺑﺪﻫﯽ
ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻊ ﻧﺠﺎﺗﻢ ﺑﺪﻫﯽ

ﺍﺯ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﯾﻢ
ﻭﺍﯼ ﺑﺮ ﻣﺎ ﭘﺴﺮ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﯾﻢ

ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻏﯿﺒﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺍﮔﺮ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﺑﺮﯾﺰﻡ ﻃﻠﺒﯽ ﺟﺎﻣﯽ ﺩﮔﺮ

ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﮑﻨﺪ ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ؟
ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﻫﺠﺮ ﺳﺮﻭﺩﻥ ﻧﮑﻨﺪ ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ؟

ﻣﻦ ﺷﺐ ﺟﻤﻌﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺻﺒﺢ ﻓﺮﺩﺍﺵ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ

ﺑﺨﺪﺍ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺁﻣﺪﻧﺖ ﻣﯿﻤﺎﻧﯿﻢ
ﭘﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖ ﺍﻭﯾﺲ ﻗﺮﻧﺖ ﻣﯿﻤﺎﻧﯿﻢ

ﺗﻮ ﺩﻟﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺗﺐ ﻫﺠﺮﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ
ﺳﺤﺮ ﻭﺻﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺐ ﻫﺠﺮﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ

ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺷﻤﻌﯽ ﮐﻪ ﺯ ﺳﺮ ﻣﯿﺴﻮﺯﺩ
ﭘﺮ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﺳﺤﺮ ﻣﯿﺴﻮﺯﺩ

ﺧﯿﺮ ﺍﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﻧﺪﯾﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﻭﻟﻌﺼﺮ ﻗﺴﻢ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﺷﻨﯿﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﻭﻟﻌصر ﻗﺴﻢ

ﺷﺎﻋﺮ : ﺻﺎﺑﺮ ﺧﺮﺍﺳﺎﻧﯽ

#مذهبی #اللهم_عجل_لولیک_الفرج
#ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ_ﺩﻋﺎ