ﻧﺸﻨﻮ ﺍﺯ ﻧﻲ" ﻣﻦ " ﺣﮑﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﻢ !

ﻧﺸﻨﻮ ﺍﺯ ﻧﻲ" ﻣﻦ " ﺣﮑﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﻢ !

ﺍﺯ ﺧﺪﺍی " ﺧﻮﺩ " ﺷﮑﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﻢ !

ﺍﺯ ﺧﺪﺍیی ﮐﻪ ﮔﻨﻪ ﺩﺭ ﻣﻦ ﻧﻬﺎﺩ !

ﺳﻴﺐ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﺫﻥ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺩ !

ﺍﺯ ﺧﺪﺍیی ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺎﺯﻧﺪﻩ ﮐﺮﺩ !

ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺁﻧﻲ ﮐﻪ ﺯﺍﺩﻡ ، ﺑﻨﺪﻩ ﮐﺮﺩ !

ﺣﻮﺭﻳﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺠﺪﻩ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻳﺎﺩ ﺩﺍﺩ !

ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﺩﺍﺩ !

ﭼﻮن که ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻢ ﺗﺸﻨﻪ ﮐﺮﺩ !

ﺩﺳﺖ " ﻣﻦ " ﺑﺎ ﺧﻮﻥ " ﻣﻦ " ﺁﻏﺸﺘﻪ ﮐﺮﺩ !

ﺁﺭﻱ ، اﻭ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺩﻧﺒﺎﻟﻢ ﮔﻤﺎﺭﺩ !

ﻫﺮ ﮔﻨﻪ ﺭﺍ ﭘﺎی ﻣﻦ ﺍﻣﺎ ﺷﻤﺎﺭﺩ !

ﻧﺸﻨﻮ ﺍﺯ نی ''ﻣﻦ " ﺣﮑﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﻢ !

ﺍﺯ " ﻣﻨﻪ ﻣﻦ " ﻣﻦ ﺷﮑﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﻢ !

ﺍﺯ " منی " ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ !

ﺑﺲ ﻏﺮﻳﺒﻪ ﺑﺎ " ﻣﻦ " ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ !

ﺍﺯ " منی " ﮐﻪ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺭﻳﺎﺳﺖ !

ﺍﺯ " منی " ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻏﻞ ﺩﻳﺮ ﺁﺷﻨﺎﺳﺖ !

ﺍی " ﻣﻦ "ای ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺷﺪﻩ !

ﺍی ﺩﺭﻧﺪﻩ ﺗﺮ ﺯ ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺷﺪﻩ !

ﻧﺸﻨﻮ ﺍﺯ نی" ﻣﻦ " ﺣﮑﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﻢ !

ﺍﺯ " ﺗﻮ " ﻭ " ﻣﻦ " ﻣﻦ ﺷﮑﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﻢ !!!