ببخش چون:

ببخش چون:
تا وقتی نبخشیده ای انرژی حیاتی ات را صرف آن اتفاق می کنی.
تا وقتی به آن فکر می کنی، در جایی از وجودت نیرویی تورا بسته است که امکان حرکت را از تو می گیرد.
وقتی نمی بخشی لیاقت دریافت خودت را از هستی پایین میاوری.
وقتی نبخشیده ای، نمی توانی گذر کنی و در همانجا که هستی باقی می مانی.
ببخش تا آزاد شوی.
هیچجا ارزش ماندن ندارد. همه جا فقط مکانی برای گذر است تا رسیدن به لا مکان.
به خاطر خودت ببخش نه هیچکس دیگر. چون می خواهی خودت را دوست داشته باشی و نهایت خودت را ببینی.