(2)

(2)
چندی بعد نادر به طرف عراق حرکت کرد. چون به محدوده حرم مطهر امیر المؤمنین علی علیه السلام رسید، شرابی را که از قبل در ظرفی مخصوص گذارده و در آن را مهر کرده بود تا کسی نتواند در آن تصرف کند، طلب کرد. زمانی که آن را آوردند دید بوی تندی همچون بوی سرکه از آن متصاعد می شود و چون آن را چشید دید سرکه است!
سپس یک سگ را طلب کرد. سگ را آوردند، ولی هر چه سعی و تلاش کردند تا آن حیوان را وارد محوطه و محدوده حرم کنند نتوانستند. حیوان دستهای خود را به زمین فشار می داد و هر چه ماءمورین ریسمان او را می کشیدند فایده ای نداشت ، تا اینکه ریسمان پاره شد و حیوان آزاد شده و به عقب برگشت . نادر شاه ، که این صحنه را دید، در مقابل عظمت امیرالمؤمنین حضرت علی بن ابی طالب علیه السلام سر تعظیم فرود آورد و گفت: ( حال که چنین شده می خواهم به جای این حیوان ، زنجیری به گردن خود من بیفکنید و به کنار قبر مطهر امیرالمؤمنین حضرت علی علیه السلام ببرید. ) زنجیری از طلا تهیه شد. ولی کسی جراءت نمی کرد آن زنجیر را به گردن نادر شاه بیندازد و او را به سوی حرم ببرد، زیرا فکر می کردند او اکنون احساساتی شده و چنین می گوید. ولی بعد که به خود می آید و حالش آرام و طبیعی گردد آن شخص را مجازات می کند.