(ای پروردگار) !

(ای پروردگار) !
سختی پیش من آمد که سنگینی آن مرا خرد کرد و و گرفتاری فرا رسید که بار آن مرا به ستوه آورد.


تو آن را با قدرت خویش بر من فرود آورده ای، و به فرمان خود سوی من روان ساخت

آن را که تو آوردی دیگری نبرد، و آنچه تو فرستی دیگری باز نگرداند،
بسته تو را دیگری نگشاید و گشاده تو را دیگری نبندد،
و دشوار تو را کسی آسان نگرداند،
و رها کرده تو را دیگری دست نگیرد.


پس بر محمد و آل او درود فرست، ای پروردگار !
و به فضلت خود باب فرج را به روی من بگشای،
و دست اندوه را به قدرت خود از من رفع کن،

در شکایت من نیک بنگر. و کام مرا به اجابت مسئول من شیرین گردان و
از نزد خود رحمت و گشایشی، نصیب من کن، راه بیرون شدن از این شداید را به زودی فراهم ساز.

صحیفه سجادیه
دعای 7