ای لبت از هر چه باغ سیب ، شیرین بیش تر

ای لبت از هر چه باغ سیب ، شیرین بیش تر
کِی به پایت می شود افتاد از این بیش تر؟

ترس دارم عاشقانت مست و مجنون تر شوند
روبروی خانه ات بگذار پرچین بیش تر !

ماه سیری چند؟! هر شب با وجودت ای پری
موج دریا می رود بالا و پایین بیش تر

وصف آسانی ست، هر چه خنده هایت کم شوند
شهر پیدا می کند شبگرد غمگین، بیش تر !

آن بهاری که نسیمت را ندارد بهتر است
هر شب عیدش ببارد برفِ سنگین بیش تر

خواب دیدم نیستی، تعبیر آمد می رسی !
هر چه من دیوانه بودم ابن سیرین بیش تر !