اونجایی که بهت میگن ارزشی باید به خودت افتخار کنی چون

اون‌جایی که بهت میگن «ارزشی» باید به خودت افتخار کنی؛ چون تو «ارزش»هایی داری که بهشون پایبندی؛ تو سندیّت داری، اعتبار داری، ریشه داری، هویّت داری، بازیچهٔ هر بادی نیستی.
باید افتخار کنی که حتی اونی‌که مبـنا و باوری نداره هم به «پایبند بودنت به ارزش‌» اعتراف میکنه، به همینا میشناستت. به ارزشِ ایمان، وطن، آرمان.
تو دنیای ضدّارزش‌ها و وطن‌فروشی‌ها و التماس به اجنبی‌ها و پدرخواندگانِ موسادی و فراری‌های پهلوی و بزک‌کنندگانِ جولانی و کودک‌آزارانِ جزیرهٔ فساد اپستین؛ تو ارزشی بمون.