امان از روزي كه چشمانت غزل خواني كنند

امان از روزي كه چشمانت غزل خواني كنند
عاشقان را آشنا با راز ِ پنهاني كنند
چون گدايان بر د ِرت هر روز و شب در مي زنم
شانه هايت كي مرا دعوت به مهماني كنند؟
پشت ِ ظلمت ها دلي در انتظار ِ روزني ست
دم بدم چشمان ِ تو شب را چراغاني كنند
التماسي شعله ور سر مي كشد از سينه ام
كي نگاهي آشنا در چشم ِ زنداني كنند ؟
در زيارتگاه ِ چشمانت دخيلي تشنه ام
خشكسالي را بگو سر فصل ِ باراني كنند
مثل يك ديوان ِ حافظ پر ز شور ِ زندگي
عاشقان را آشنا با عشق ِ طوفاني كنند
هر چه دارم از تو دارم اي كلامت چون (طلا)
مي شود يك شب مرا لب بسته قرباني كنند؟