حواسمان به چروک هایِ دور چشم مادرانمان و لرزش دست های پد

حواسمان به چروک هایِ دور چشم مادرانمان و لرزش دست های پدرانمان باشد.
حواسمان به تر شدن های گاه و بیگاهِ چشم هایِ کم سو و دلتنگشان باشد!
حواسمان باشد که آنها خیلی زود پیر میشوند!
و خیلی زودتر از آنچه فکرش را میکنیم از کنارمان می روند...
حواسمان باشد به دلگیریِ غروبهایِ تنهاییِ شان...
حواسمان باشد که آنها تمامِ عمر حواسشان به ما،،
به آرام قد کشیدنمان، نیازها ونازهایمان بوده است....
آنها یک روز آنقدر پیر میشوند که حتی اسمهایمان را هم فراموش میکنند....
حواسمان خیلی
به گرانترین و بی همتاترین عشقهایِ زندگیمان
باشد....