میگویند...
میگویند...
چشمی که دائم عیب های دیگران رو ببینه،
اون عیب رو به ذهن منتقل می کنه
و ذهنی که دائما با عیب های دیگران درگیره،
آرامش نداره،
درونش متلاطم و آشفته است...
در عوض چشمی که یاد گرفته
همیشه زیبایی ها رو ببینه،
اول از همه خودش آرامش پیدا می کنه.
چون چشم زیبابین عیب های دیگران رو نمی بینه
و دنیای درونش دنیای قشنگی هاست...
چشمی که دائم عیب های دیگران رو ببینه،
اون عیب رو به ذهن منتقل می کنه
و ذهنی که دائما با عیب های دیگران درگیره،
آرامش نداره،
درونش متلاطم و آشفته است...
در عوض چشمی که یاد گرفته
همیشه زیبایی ها رو ببینه،
اول از همه خودش آرامش پیدا می کنه.
چون چشم زیبابین عیب های دیگران رو نمی بینه
و دنیای درونش دنیای قشنگی هاست...
- ۵.۱k
- ۰۶ شهریور ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط