سوره العادیات

سوره العادیات
بنام خداوند بخشنده مهربان
سوگند به مادیانهایی که با همهنه تازند
وبا سم خود از سنگ اتش می جهانند
وبرق از سنک همی می جهانند
وصبح گاهان همجوم ارند
وبا ان پرورش گردی بر انگیزند
وبدان هجوم در دل گروهی در ایند
که انسان نسبت به پرودگارش سخت ناسپاس است
واو خود براین امر نیک گواه است
وراستی او سخت شیفته ء مال است
مگر نمی داند که چون انچه درگورهاست بیرون ریخته گردد
و انچه در سینه فاش شود
در چنان روزی پرودگاشان به حال ایشان نیک اگاه است