قسمت ۲🌹 رمان: سایه‌ی خونین و گلِ وحشی
قسمت ۲🌹 رمان: سایه‌ی خونین و گلِ وحشی
«ات» با وجودِ ترسی که تا مغز استخوانش نفوذ کرده بود، چانه‌اش را بالا گرفت و با چشم‌هایی که از لجبازی می‌درخشید، گفت: «متوجه شدم… اما من از اون‌هایی نیستم که فقط دستورات رو بدون سوال اجرا می‌کنن، قربان.»
سکوتِ مرگباری میان آن‌ها حاکم شد. تهیونگ برای لحظه‌ای خیره ماند، انگار انتظار نداشت کسی در قلمروِ او این‌گونه با او حرف بزند. نگاهِ او از حالتِ سرد به حالتِ کنجکاویِ خطرناک تغییر کرد. او دستش را بالا آورد، انگشتانِ سردش را به آرامی روی گونه‌ی «ات» کشید و گفت: «پس یعنی… تو یه دخترِ لجباز و خطرناکی. امیدوارم این شجاعتت، بیشتر از عمرت طول بکشه.»
قبل از اینکه «ات» بتواند واکنشی نشان دهد، تهیونگ به سمت میز برگشت و بی‌تفاوت به کارش ادامه داد، انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده است. اما «ات» می‌دانست؛ این فقط شروعِ یک بازیِ مرگبار بود.
«ات» با وجودِ ترسی که تا مغز استخوانش نفوذ کرده بود، چانه‌اش را بالا گرفت و با چشم‌هایی که از لجبازی می‌درخشید، گفت: «متوجه شدم… اما من از اون‌هایی نیستم که فقط دستورات رو بدون سوال اجرا می‌کنن، قربان.»
سکوتِ مرگباری میان آن‌ها حاکم شد. تهیونگ برای لحظه‌ای خیره ماند، انگار انتظار نداشت کسی در قلمروِ او این‌گونه با او حرف بزند. نگاهِ او از حالتِ سرد به حالتِ کنجکاویِ خطرناک تغییر کرد. او دستش را بالا آورد، انگشتانِ سردش را به آرامی روی گونه‌ی «ات» کشید و گفت: «پس یعنی… تو یه دخترِ لجباز و خطرناکی. امیدوارم این شجاعتت، بیشتر از عمرت طول بکشه.»
قبل از اینکه «ات» بتواند واکنشی نشان دهد، تهیونگ به سمت میز برگشت و بی‌تفاوت به کارش ادامه داد، انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده است. اما «ات» می‌دانست؛ این فقط شروعِ یک بازیِ مرگبار بود.
- ۱۹۹
- ۲۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
