چرا در فواصل دور کوه رو آبی میبینیم؟

به دلیل اعوجاج جوی و محدودیت دید انسان، آسمان اغلب در طول روز آبی است. این پدیده ای است به نام پراکندگی رایلی. به طور خاص، خورشید نور سفید ساطع می کند زیرا آنها همه رنگ های رنگین کمان از جمله قرمز، نارنجی، زرد، سبز، آبی، نیلی و بنفش را با هم ترکیب می کنند. همه آن رنگ ها در طول موج های جداگانه خود حرکت می کنند. نور قرمز بیشترین طول موج و نور بنفش کوتاه ترین طول موج را دارد.


نور خورشید به طور متوسط 8 دقیقه و 20 ثانیه طول می کشد تا به زمین برسد. نور با طول موج‌های کوتاه‌تر به احتمال زیاد به مولکول‌های هوا برخورد می‌کند و به اطراف پراکنده می‌شود و از مولکولی به مولکول دیگر برخورد می‌کند تا زمانی که نور از هر جهت به چشم ما برسد. که امکان پذیر است. در نتیجه، طول موج بنفش سریعتر به چشم انسان می رسد. با این حال، نور آبی یکی از کوتاه ترین طول موج ها در کل طیف نور مرئی است زیرا خورشید در ابتدا نور بنفش کمتری نسبت به نور آبی ساطع می کند و بنابراین چشم انسان رنگ را تشخیص می دهد. به طور خلاصه، پراکندگی مقدار زیادی نور آبی در جو، همراه با مقدار نابرابر نور آبی از خورشید و محدودیت دید ما، چیزی است که کوه ها را به رنگ سبز آبی قابل دیدن میکند.