معنویـــــت همچو خوابی بی زوال

معنویـــــت همچو خوابی بی زوال
روح ما پــــر می دهد سمت ِ خیال
کهکشانها گرم ِ آغوش ِ خــــداست
آسمـــــان حیرت کند از این وصال
ای شگفتـــا ! موج ِ دریـــا را ببین
سر به ساحــل می زند با قیل و قال
بادو بوران ، یکنفس رقص ِ سماع
می کنند از شورو مستی ، بی مجال
این درختان رو به خورشیدش نگاه
مات و حیران گشته اند از این جمال
کـــــــوه ِ رعنـــا را نِگَر زان ارتفاع
با خدا صحبت کنان ، کَر گشت و لال
ابر ِ رحمـــت تا نگــــــاهش می کند
اشک ِ شادی سردهد ، اشکی زلال
از محبـــــــــــت های بی حدّش چُنان
سرخ ِ سرخ از شرم گردد سیب ِ کال
می کشد بر بوم ِ شب طرحی زِ نور
نقش ِ یک مهتا ب و دورش خال خال
جمله موجـــــــودات ِ عالـــم سر دهند
یک صدا ، کی عشق ِ ما گیرد کمال ؟
قلب ِ " دلگــــیرَ"ت نمی گیرد قرار
گوئیا دارد به سر فکری محــــــــال