ﺗﻠﺦ ﺗﺮﯾﻦ ﻓﻌﻞ ﺟﻬﺎﻥ .

ﺗﻠﺦ ﺗﺮﯾﻦ ﻓﻌﻞ ﺟﻬﺎﻥ .
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪ :
ﺻﺮﻑ ﮐﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ؟؟؟
ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﻦ :
ﺭﻓﺘﻢ ...
ﺭﻓﺘﯽ ......
ﺭﻓﺖ ...........
ﻭ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﺳﺮ ﺳﺨﺖ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺭﺍ ﭘﺮ ﮐﺮﺩ ...
ﺳﺮﺩﯼ ﺍﺣﺴﺎﺳﺶ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺭﻭ ﮐﺮﺩ ...
ﺁﺭﯼ- ﺭﻓﺘﯽ ... ﺭﻓﺖ ... ﻭ ﻣﻦ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺷﺎﺩﯼ ﺍﻡ ﻏﺎﺭﺕ ﺷﺪ ...
ﻣﻦ ﺷﮑﺴﺘﻢ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﻏﺮﺑﺖ ﺷﺪ ...
ﻣﻦ ﺩﭼﺎﺭﺵ ﺑﻮﺩﻡ ﺑﻐﺾ ، ﯾﮏ ﻋﺎﺩﺕ ﺷﺪ ...
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺳﺒﺰﺵ ﺭﻭﯼ ﻗﻠﺒﻢ ﺣﮏ ﺷﺪ ...
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺷﮑﻮﻩ ﯼ ﺷﺐ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪ ...
ﻭ ﺣﻀﻮﺭﺵ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺗﺮ ﺷﺪ ...
ﺍﺷﮏ ﻣﻦ ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪ ...
ﺻﺮﻑ ﻓﻌﻞ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﯿﻦ ﻏﻢ ﻫﺎ ﮔﻢ ﺷﺪ ...
ﻭ ﻣﻌﻠﻢ ﺁﺭﺍﻡ ...
ﺍﺷﮏ ﺭﺍ ﺷﺪ ﻫﻤﮕﺎﻡ ...
ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﺁﻣﺪ ...
ﺭﻭﯼ ﺩﻓﺘﺮﻡ ﻧﻮﺷﺖ :
ﺗﻠﺦ ﺗﺮﯾﻦ ﻓﻌﻞ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻓﺘﻦ ﺷﺪ