عارف قزوینی...

عارف قزوینی...
ابوالقاسم عارف در حدود سال 1261 در قزوین متولد شد . پدر وی از
ملا های وکلای دعاوی بود . دوره کودکی عارف به سبب نزاع دائمی پدر و مادر در پریشانی گذشت . خواندن و نوشتن فارسی و مقدمات عربی را در مکتب و خط را پیش سه نفر از خطاطان معروف قزوین و موسیقی را نزد حاجی صادق خرازی فرا گرفت .
چون آواز خوشی داشت پدر او را نزد حسن واعظ سپرد تا در پای منبر او نوحه خوانی کند .16 ساله بود که به تهران آمد و ماندنی شد پس از چندی با موثق الدوله آشنا شد و سبب ورود او به دربار گشت و تا جایی پیش رفت که مظفرالدین شاه دستور به احضار او صادر کرد . پس از حضور و خواندن یکی دو غزل ، شاه را خوش امد و به او خلعت داد و به ردیف فراشان شاه در آمد .خود عارف در این باره میگوید: شنیدن این حرف برایم کمتر از صاعقه نبود دیدم عمام به آن سنگینی و شیخ بودن به آن بد نامی هزار بار شریفتر از کلاهی است که میخواهند بر سرم بگذارند.چند سالی گذشت تا کم کم نغمه مشروطه از گوشه و کنار شنیده میشد.عارف از همان ابتدای جنبش آزادی به سوی مشروطه خواهان روی آورد و فریحه و استعداد نادر و چند ابنیه خود را وقف آزادی نمود.