معمولاً

معمولاً

از گرما ميناليم از سرما فرار ميكنيم!
درجمع، از شلوغی كلافه ميشويم و در خلوت ، از تنهايی بغض ميكنيم!
تمام هفته منتظر رسيدن روز تعطيل هستيم و اخر هفته هم بی حوصله تقصير غروب جمعه است و بس!

هميشه در انتظار به پايان رسيدن روزهايی هستيم كه بهترين روزهای زندگيمان را تشكيل میدهند:
مدرسه....
دانشگاه.... كار....
حتی در سفر همواره به مقصد می انديشيم، بدون لذت از مسير!

غافل از اينكه زندگی همان لحظاتی بود كه ميخواستيم بگذرند.

سعی کنیم از لحظه لحظه زندگی لذت ببریم....!