سوره الرحمن

سوره الرحمن


به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

خداوند رحمان، (1)

قرآن را تعليم فرمود، (2)

انسان را آفريد، (3)

و به او «بيان‏» را آموخت. (4)

خورشيد و ماه با حساب منظمى مى‏گردند، (5)

و گياه و درخت براى او سجده مى‏كنند! (6)

و آسمان را برافراشت، و ميزان و قانون (در آن) گذاشت، (7)

تا در ميزان طغيان نكنيد (و از مسير عدالت منحرف نشويد)، (8)

و وزن را بر اساس عدل برپا داريد و ميزان را كم نگذاريد! (9)

زمين را براى خلايق آفريد، (10)

كه در آن ميوه‏ها و نخلهاى پرشكوفه است، (11)

و دانه‏هايى كه همراه با ساقه و برگى است كه بصورت كاه درمى‏آيد، و گياهان خوشبو! (12)

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‏كنيد (شما اى گروه جن و انس)؟! (13)

انسان را از گل خشكيده‏اى همچون سفال آفريد، (14)

و جن را از شعله‏هاى مختلط و متحرك آتش خلق كرد! (15)

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‏كنيد؟! (16)

او پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است! (17)

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‏كنيد؟! (18)

دو درياى مختلف (شور و شيرين، گرم و سرد) را در كنار هم قرار داد، در حالى كه با هم تماس دارند؛ (19)

در ميان آن دو برزخى است كه يكى بر ديگرى غلبه نمى‏كند (و به هم نمى‏آميزند)! (20)

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‏كنيد؟! (21)

از آن دو، لؤلؤ و مرجان خارج مى‏شود. (22)

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‏كنيد؟! (23)

و براى اوست كشتيهاى ساخته شده كه در دريا به حركت درمى‏آيند و همچون كوهى هستند! (24)

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‏كنيد