عاقبت پر زد و رفت آخرین رویا بود

عاقبت پر زد و رفت ؛ آخرین رویا بود
ردّ پای چشم او ؛ مقصدش دریا بود
با خودش بُرد نسیم ؛ آنچه در خاطر بود
یادِ تو در غزلم همه جا زیبا بود
با خیال تو هنوز ؛ در دلم غوغا بود
این دِلِ سر کش من ؛ساحلش تنها بود
خنده بر روی لبم ؛ از سر عادت بود
باز این ناله ی شب ؛ گله از دنیا بود
از دلم تا دل تو ؛ موجی از غمها بود
آنچه از یاد تو ماند ؛ صبح بی فردا بود
من به دنبال خدا ؛ که بسوزانَد عشق
قصر رنگین خیال ؛ آخرش رویا بود