در هوای تو نفس تنگ شود باکی نیست...

من دوستت دارم
و این دوست داشتن
جغرافیا سرش نمی‌شود
زمان و مکان حالیش نیست !
من دوستت دارم
و با هر بار صدا زدن اسمت
انگار تمام حجم این کره خاکی
را در آغوش می‌کشم
انگار تمامِ شادی‌های دنیا
در دلم می‌شکفند و هر جا که جنگ و آشوبی هست
خنجرهایش را به قلب من فرو می کنند…
آنطور که من تو را در خودم حس می‌کنم
هیچ فضانوردی اعماق آسمان را
و هیچ دریانوردی بی‌نهایتِ دریا را حس نکرد…
من دوستت دارم
و برای این دوست داشتن
پرنده می‌شوم
پر می‌کشم
احساسم را به دهان می‌گیرم
و به خورشید و ماه و ابرها می‌رسانم
راستش از فاصله ها نمی‌ترسم
باور دارم
تو هر جای دنیا که باشی
بعد از این
هر روزی که بیاید
هر شبی که برسد و هر بارانی که ببارد
صدایم را
به گوشت می‌رساند…!