بانوی ایرانی

بانوی ایرانی
همان آئینه‌ی حیرت فزای صنع یزدانی
همان گنجینه‌ی مانای فرهنگ اهورایی
به دستم مشعل روشنگر دنیای انسانی
من از بی‌انتهای عشق می آیم
کلید گنج مقصودم
خدایم داده فتح الباب بس اسرار پنهانی
ز اندوهان نمیگویم به راه مهر میپویم
که من فرخ نژاد و بهمن و پاک و سپنتایم
زن شایسته ی دیروز و هم امروز و فردایم
منم آن نقش بندی کز سر انگشت گهربارم
به دشت خالی هر دار قالی خرمنی از عشق می‌کارم
به شالیزار باران خورده با شادی سرور و مهر می‌آرم
منم دنیای شعر و گنج الهام و هنر ,بانوی ایرانی
همان خلوت نشین ساحت پر راز عرفانی

منم مادر..
منم مادر،خدای کوچک هستی دِه انسان
که با لالای شیرینم زمان آرام میگیرد
و با آواز رنگینم زمین بیدار میگردد
و در آغوش پر مهرم شقاوت رنگ می بازد
منم مادر شفای خاطر آزرده از آلام انسانی
سخن کوته..
منم شعر بلند زندگی ,زیبا و بی پایان
منم بانوی ایرانی و فخر کشور ایران