بیـــــــــــا ...

بیـــــــــــا ...

"تــــــــو" که "می آیــی"...

تمــام "دردهــــایم" را می پیچـــم میـان پوششی از بـرگ پاییزی

و می گــذارم بین"دســـت هایم"

تا بسپــــارمشان به بــــادها

"تـــــــو" که "می آیــی"

سمفـــونی ِ بـــاد و بــاران

و رقــــص ِ برگ ها "مَستــــــم" می کنـد

"تــــو" که ""نیستــی"" ؛؛دَردهــــایم؛؛چقـــــــدر "درد" دارند...