ابو حمزه ثمالی حدیث کند از حضرت باقر علیه السلام که فرمود

ابو حمزه ثمالی حدیث کند از حضرت باقر علیه السلام که فرمود نوشته شده است در توراتی که تغییر ننموده همانا موسی سوال کرد پروردگار خود را،پس گفت ای پروردگار من،آیا نزدیکی تو به من تا مناجات کنم تو را،یا دوری تا صدا زنم تو را؟ پس وحی کرد خدای عزوجل به سوی او: ای موسی،من همنشین کسی هستم که یاد کند مرا. پس سوال کرد موسی: کیست در پناه تو روزی که پناهی نیست مگر پناه تو؟ فرمود: آنها که یاد می کنند مرا، پس من یاد می کنم آنها را؛ و با هم دوستی می کنند در راه من،پس دوست دارم آنها را. این ها آناند که وقتی بخواهم به اهل زمین بدی رسانم، یاد آنها کنم،پس رفع کنم آن را از آنان به واسطه آنها.
از این حدیث شریف و بعضی احادیث دیگر استفاده شود رجحان اِسرار به ذکر و استحباب ذکر قلبی و سرّی؛ چنانچه در آیه شریفه نیز فرماید: « و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة» و در حدیث شریف وارد است که ثواب این ذکر را احدی نمی داند غیر از خدای تعالی برای عظمت آن.