به نام تو ای عشق آفرین تنها ...

به نام تو ای عشق آفرین تنها ...



چندی است موسیقی دلم را گم کرده ام

تو را  و وجود بی پایانت را گم کرده ام.



شاید هم تو نمی خواهی ناله هایم را بشنوی

و یا دل مهربانت را آزرده ام ...



خدای قلبم ساده و بی ریا دوستت دارم

خودت می دانی که  وقتی دلم در هوایی غیر از تو پر می کشد

چقدر بی کس  و تنها می شوم

آرزویی جز ابراز عشق به تو ندارم

تو که بی نهایتی و بیکرانی

تو که زیبایی و دل ربا

تو که وجود عاشقت دلی را آفرید که تو را درک کند.

 

الهی سیمای زرد و دلی سیاه دارم

  قبولم می کنی؟



دستانی ترک خورده و موهایی سفید و پاهایی ناتوان دارم

قبولم می کنی؟



زیاد نیستم کمترینم ، حقیر و خرد ، فقیر و تنگ دست

قبولم می کنی؟



می دانم که تو توجهی به اینها نداری،

می دانم که عجز و ناتوانیم را می دانی،

ولی دوست دارم بدانی، چه بی چیزم و بی کس،

تنها و غریب و آواره بیابانی چون زمین.



الهی مرا ببخشا و توبه ام را بپذیر

به من درست دیدن درست شنیدن و درست حس کردن عنایت فرما !

به من صبردر مقابل ناگواریها

و تحمل در برابر ناملایمات اطرافم را  مرحمت فرما !



الهی دلم را تنها مگذار!

او عاشقانه دوستت دارد،

شاید گاهی عقل و هوس وجود خاک گرفته ام را فریب دهد

ولی دلم همیشه عاشق توست.



وقتی نام تو می آید

در بدترین احوال

دلم  سراسر اشک می شود و عشق

زیبا می شود و شانه بر گیسوی سیاهش  می زند

و منتظر در مقابل پنجره ای که گلدانی از نور

و هوایی از شهرمهتاب دارد می ایستد و خیره بر آسمان

انتظار تو را می کشد.

 

الهی  عاشقانه هایم به اندازه زیبایی تو زیبا نیست ،

حرفهایم به اندازه قلب مهربان تو نیست،

می دانم،

ولی به وجود  مهربانت سوگند

همین قدرمی دانم

و زبانم بیش از این همراهیم نمی کند،

تو خود بپذیر از من این حرفها را

به بهترین و زیباترین  سبک

و عاشقانه ترین کلام.

 

الهی  دوستت دارم

با وجودی که می دانم این دوست داشتنم

و این ناله هایم

نه چیزی به زیبایی تو می افزاید و نه کم می کند

دلم می خواهد تو را

دوستت دارد

همین

دوستت دارم خدای دلم