زمین برای ظهورت همی دعا بکند

زمین برای ظهورت همی دعا بکند
و آسمان ز غمت ابر را فدا بکند

نه عرشیان به فراقت که ذره ذره فرش
به شام جمعه برایت خدا خدا بکند

غروب جمعه جهان پر غم است و محنت خیز
چرا که جمله خلایق تو را صدا بکند

تمام عالم امکان غمین ولی عجبا
بشر بساط تفرج در آن به پا بکند

به شهر شیعه ما شام جمعه کو بیدار
برای ندبه کسی خواب خود رها بکند؟!

غروب جمعه کسی اشک غم نمیبارد
کجاست آنکه در دل به سوت وا بکند؟!

مگر نه اینکه زمین از برای تو مهد است
و آسمان به تو باران به ما عطا بکند

مگر نه اینکه چو آیی جهان بهشت شود
خدا به دست تو ما را ز غم جدا بکند

ببین چه کرده به ما آن طرید درگه حق
که درب یوسف کنعان رها گدا بکند

به درگهی که چو خضری است خادمش عجبا
ندیده ام که کسی هستیش فدا بکند

عزیز جان همه خوابیم و اندکی بیدار
ببخش گر چو گلی خار ادعا بکند