من...

من...
یه دهه هفتادی...
نمیگم بزرگم...
نمیگم شاخم...
نمیگم تمام بدبختیا ماله ماس...
اما اینو میگم...
من نسله سکوتم...
نسله یه عمر حقارت...
نسله بوسه های خیایبانی...
نسل خوابیدن های چت و اس ام اسی
نسل دردو دل با غریبه های مجازی...
نسل غیرت رو خواهر,روشنفکری روی دختر همسایه...
نسل کادوهای یواشکی...
نسل جمله های کورش و دکتر شریعتی...
نسل ترس از رقص نور ماشین پلیس...
نسله خفته...
نسلی که زجر میکشه اما میترسه...
میترسه از بیان دل ...
از اینکه ادمه مست خواهرشو با چاغو کشت...
اما دختر پسر های تو پارک.......و.....