نکته‏ها و پیام های سوره انسان آیه 22:

نکته‏ها و پیام های سوره انسان آیه 22:

1- با آنکه بهشت، فضل و لطف الهی است، امّا خداوند آن را مزد و اجر ابرار می‏شمرد تا بهشتیان به کار خود ببالند.

2- پاداش‏های الهی بر اساس نیّت و کیفیّت انجام کار است، نه بر اساس کمیّت کار و مقدار و مبلغ احسان. (چند قطعه نان جو و این همه پاداش، فقط به خاطر داشتن اخلاص و ایثار است.)

3- کسی که از مردم، نه پاداش طلب کند و نه تشکّر بخواهد، «لا نُرِیدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شُکُوراً»، خداوند به او هم پاداش می‏دهد و هم تشکّر می‏کند.

4- تشکّر و قدردانی از تلاش دیگران، یک صفت الهی است.

5- نطفه بی‏مقدار «نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ» بر اثر ایمان و عمل و اخلاص و ایثار به جایی می‏رسد که آفریدگار هستی از او تشکّر می‏کند. «وَ کانَ سَعْیُکُمْ مَشْکُوراً»

6- مبادا کسی تصور کند که این مواهب و پاداشهای عظیم را بی‏حساب می‏دهند، اینها همه جزای سعی و عمل است، و پاداش مجاهدتها و خودسازیها و چشم‏پوشی از گناه است‏.

7- بیان این مطلب خود لذت و لطف خاصی دارد که خداوند بزرگ، یا فرشتگان او، ابرار و نیکان را مخاطب ساخته و به عنوان قدردانی و تشکر از آنها می‏گوید: اینها همه پاداش اعمال شما است، و سعی شما مشکور است، بلکه به‏ گفته بعضی از مفسران این نعمتی است ما فوق همه نعمتها و موهبتی است بالاتر از همه مواهب که خدا از انسان تشکر کند.

8- تعبیر به" کان" که فعل ماضی است خبر از گذشته می‏دهد، ممکن است اشاره به این باشد که این نعمتها از قبل برای شما فراهم شده است، چرا که هر وقت کسی به میهمان خود بسیار اهمیت دهد وسائل پذیرایی او را از مدتها پیش آماده می‏کند.