پناه میبرم «به خدا» از عـیبی که؛

پناه میبرم «به خدا» از عـیبی که؛
«امروز»؛
در خود میبینم,
و
«دیروز»
«دیگران را» به خاطر،
«هـمان عیـب» ملامت کردم.
محتاط باشیم؛
در «سرزنش» و «قضاوت کردن دیگران»
وقتی؛
نه از «دیروز او» خبر داریم،
نه از «فردای خودمان».