حقیقت انسانیت: انسانِ واقعی کسی است که به اصول اخلاقی و م

حقیقت انسانیت: انسانِ واقعی کسی است که به اصول اخلاقی و معنوی پایبند باشد.

انسان‌های ظاهری: کسانی که فقط ظاهرشان شبیه انسان است اما بویی از انسانیت نبرده‌اند، در واقع حیواناتی (بهائم) در لباس انسان هستند.

این متن چهار معیار اصلی برای تشخیص و کمالِ انسانیت تعریف می‌کند:

گفتار نیک: داشتن حرف‌های خوب، درست و سازنده.

رفتار نیک: انجام کارهای شایسته و مفید.

اخلاق نیک: داشتن روحیات پسندیده.

معارف: کسب آگاهی، دانش و شناخت حقیقت.


هرکس این ویژگی‌ها را داشته باشد «آدمی» است و کسی که این صفات را به بالاترین درجه برساند، به مقام والای «انسان کامل» دست یافته است.