شعرهای غربتم ؛ هر روز بی تمثیل تر

شعرهای غربتم ؛ هر روز بی تمثیل تر
شنبه های بیکسی ؛ از جمعه ها تعطیل تر

نارفیقان؛ من ز چشمان شما پی برده ام ؛
هر که زهرش بیشتر ؛ با قلب ما فامیل تر

قصه تکراری گندم ... بنی آدم ... هبوط...
هر کسی در این جهان هابیل تر ؛ قابیل تر

سر به آغوشم بنه ؛ تا بغض غربت بشکند
زیر باران میشود ؛ رنگین کمان تکمیل تر

دلخوشم با خاطر آغوش تابستانی ات ...
ای زمستان نگاهت شب به شب قندیل تر
دیدگاه ها (۴)

روزی که نوشتیزندگی یعنی "من _ تو" ،به اندازه ی آن خطِ باریک ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط