کلام دکترشریعتی دروصف مولایش حسین (ع)

کلام دکترشریعتی دروصف مولایش حسین (ع)

حسین‏ علیه السلام یک شهید است که حتی پیش از کشته شدن خویش به شهادت رسیده است؛ نه در گودی قتلگاه، بلکه در درون خانه خویش، از آن لحظه که به دعوت ولید - حاکم مدینه - که از او بیعت مطالبه می ‏کرد، «نه» گفت، این، «نه» طرد و نفی چیزی بود که در قبال آن، شهادت انتخاب شده است و از آن لحظه، حسین شهید است." سمبل شهادت حسینی در این تعریف، تنها سلاح پیروز است. البته شهادت حسینی شرایط ویژه خود را می ‏طلبد. وقتی ظلم، انحطاط و انحراف همه گیر می ‏شود و ارزش‏های والای اسلامی مسخ می‏ گردد و موعظه‏ ها بر گوش‏های سنگین کارگر نمی ‏افتد؛

حسین با همه دانایی به عدم توانایی خود در پیروزی ظاهری بر دشمن، علناً به پیشواز مرگ می‏رود و با انتخاب شهادت، بزرگترین کاری را که می ‏شد کرد، انجام می ‏دهد. ثمره شهادت امام حسین‏ علیه السلام آگاهی و بازگشت مردم به هویّت اصیل اسلامی و زدن داغ رسوایی کُشتن فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بر پیشانی کریه حکومت یزید است. در شهادت حسینی، وظیفه اولیه اسلامی برای یاری دین خدا، شهادت است؛ در این جا مجاهد فی‏ سبیل ‏الله با شهادت خود، دین خدا را یاری می ‏کند. شهادت عمار یاسر نیز از این قبیل است؛ لیکن انعکاس شهادت اباعبدالله الحسین ‏علیه السلام به دلایلی گسترده و خارج از ظرف زمان است.

در شهادت حسینی، شهید با خوب مردن پیروز می ‏شود و در شهادت حمزه ‏ای، با خوب کشتن. در شهادت حسینی، شهید با شکست ظاهری از دشمن پیروز می ‏شود و در شهادت حمزه ‏ای، شهید با پیروزی بر دشمن. در شهادت حسینی، وظیفه اولیه شهید، شهادت است و در شهادت حمزه‏ای، وظیفه اولیه شهید، مجاهدت و تلاش برای شکست دشمن است.





مجله مانا
(کارن)