بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت اول : فطرت پاک :
فطرت پاک انسان ایجاب می‌کند که انسان سالم و متعادل، دل و زبانش یکسو و هماهنگ باشد، ظاهر و باطنش یکی باشد و آنچه را باور دارد بر زبان جاری کند .
لذا در قرآن و روایات؛ گاهی صدق در کنار مفاهیمی؛ مانند: ایمان، تقوا، امانت‌داری، وفای به عهد و قرار می‌گیرد. مقصود از آن صدق در کردار است که مقامی بالاتر از صدق در گفتار هست؛ یعنی صادق واقعی؛ دارای شخصیتی معنوی می‌ باشد، که به هر آنچه می‌گوید، عمل می‌کند و به آن اعتقاد دارد. اگر مدّعی ایمان به خدا است، لوازم آن‌را می‌پذیرد؛ یعنی مثلاً چنانچه عهدی می‌بندد، به آن وفادار می‌باشد، در امانت خیانت نمی کند، مال خود را انفاق می‌کند، و... .
امام صادق(ع) ‏‌می‌فرماید:
وقتی بنده‌ای راست گوید، نخستین کسی که او را تصدیق می‌کند خدا است، و خودش نیز می‌داند که‏ راستگو است، و چون دروغ گوید، اولین کسی که او را تکذیب می‌کند خدا است، و خودش نیز می‌داند که دروغگو است.(شیخ صدوق، محمد بن علی،‏ ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 178، قم، دار الشریف الرضی للنشر، چاپ دوم، 1406ق)
فریب نماز و روزه مردم را نخورید؛ زیرا آدمی، گاه چنان به نماز و روزه خو می‌ کند که اگر آنها را ترک گوید، احساس ترس می‌کند؛ بلکه آنان را به راستگویی و امانتداری بیازمایید.(کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ‏2، ص 104، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق)
اگر آنچه در‌ خود داری، راست‌ بود، ادعایت‌ نیز درست خواهد بود و صداقت و راستی‌ات ثابت خواهد گشت. کمترین میزان راستی‌ آن‌ است‌ که نه زبان با قلب مخالف باشد و نه قلب با زبان.(مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ‏68، ص 11، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، چاپ دوم، 1403ق.)(ادامه دارد...)