کاش سوره ایی به نام «پدر»بود

کاش سوره ایی به نام «پدر»بود
که این گونه اغاز میشد...
قسم بر پینه ی دستانت. که بوی نان میدهد..

و قسم برچشمان نگرانت...
وقسم بر بغض فرو ریخته ات که شانه ی کوه را لرزاند..

وقسم بر غرببتت
وقتی هیچ بهشتی زیر پایت نیس




پدرم دوسستت دارم